Που οδεύει το ΚΟΜΙΞ;

Που οδεύει το ΚΟΜΙΞ; Θα μου πείτε εννοείς γενικά ή τι θα γίνει μετά τις ανατυπώσεις του Ρόσα ή που θα καταλήξει; Κοντεύουν 2 χρόνια από τότε που το περιοδικό μπήκε στις ανατυπώσεις. Αυτές οι ανατυπώσεις που οδήγησαν σε μια τεράστια αλλαγή του περιοδικού… (προς το χειρότερο κατά τη γνώμη μου) Όμως τι θα γίνει όταν τελειώσουν; Τι θα γίνει όταν τελειώσει ο Βίος και η Πολιτεία; Ερωτήματα που όντως μας κάνουν να αναρωτιόμαστε προς που τα που τελικά το πάει η Καθημερινή; Έχει σκεφτεί καθόλου μπροστά;

Τι επιλογές υπάρχουν;

Το ΚΟΜΙΞ είναι μια έκδοση που μπορεί να κάνει τα πάντα. Στην συγκεκριμένη φάση που είναι βέβαια, μια φάση που βάζουν κάτι που έχει ήδη μπει και το κάνουν και χειρότερα κάποιες φορές από την πρώτη φορά, δεν την λες και νορμαλ. Τέλος πάντων… Αλλά που πας από εκεί και μετά; Τι επιλογές υπάρχουν; Μου έρχονται αυτή τη στιγμή τρεις επιλογές.

  • Η επιστροφή του νέου και φρέσκου υλικού αλλά μαζί και με παλιό αδημοσίευτο.
  • Δανέζικες ιστορίες. Επιστροφή στο ΚΟΜΙΞ των τελευταίων χρόνων του Τερζόπουλου.
  • Κάτι πολύ ακραίο… Πάλι Μπαρκς.

Η πρώτη επιλογή: Δεν το κρύψω ότι αυτή είναι η αγαπημένη μου επιλογή και αυτή που πιστεύω ότι θα ήταν το καλύτερο για το περιοδικό. Να βάζει φρέσκο υλικό από τις νέες ιστορίες που θεωρούνται πολύ καλές ή έχουν μια ιδιοτροπία… Να υπάρχει ισορροπία μεταξύ του Μίκυ Μάους και του ΚΟΜΙΞ στις νέες ιστορίες. Ακόμα, θα ήταν πολύ καλή ιδέα εάν έμπαιναν παλιές καλές αδημοσίευτες ιστορίες δημιουργών όπως ο Καβατσάνο. Υπάρχουν αρκετές αδημοσίευτες παλιές ιστορίες. Υπάρχουν και κάποιες Δανέζικες πολυσέλιδες κιόλας που είναι πολύ καλές αλλά για κάποιο λόγο δεν μπαίνουν.

Η δεύτερη επιλογή: Κάποιες καλές Δανέζικες σίγουρα θα υπάρχουν… Αλλά το γιατί δεν μπαίνουν… Βέβαια, οι περισσότερες Δανέζικες τείνουν να μην είναι και τόσο καλές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Δανέζικες που διαβάζαμε τα τελευταία 5 με 10 χρόνια πριν το κλείσιμο της Νέας Ακτίνας. Δηλαδή εποχές βλέπαμε πιο πολύ ποσότητα παρά ποιότητα. Υπήρχαν βέβαια και μερικές εξαιρέσεις αλλά γενικά δεν ήταν και τόσο καλά τα πράγματα γιατί το περιοδικό είχε χάσει την ταυτότητα του.

Η τρίτη επιλογή: Σενάριο κάπως κουλό αλλά με την Καθημερινή όλα τα περιμένει κανείς πια. Όπως επέστρεψε ο Ρόσα έτσι να επιστρέψει και ο Μπαρκς και να έχουμε δικές του ανατυπώσεις. Το θεωρώ κάπως άκυρο και κακό καθώς όλες οι ιστορίες του Μπαρκς μπήκαν στην Βιβλιοθήκη Disney που μόλις το καλοκαίρι του 2016 ολοκληρώθηκε. Το ξαναμπει ο Μπαρκς και ειδικά τόσο σύντομα, το θεωρώ καταστροφικό. Τα public και άλλα μαγαζιά ακόμα πουλούν σε διάφορες τιμές την Βιβλιοθήκη Disney. Δεν είναι δυσεύρετος όπως παλιά λοιπόν ο Μπαρκς.

Το χαμένο δυναμικό

Πρόσφατα διαβάσαμε την Μητρόπολη και θα διαβάσουμε την Αυτοκρατορία των Πάγων στο Μίκυ Μάους. Νομίζω πως όλοι συμφωνούμε ότι αυτές τις ιστορίες θα έπρεπε να τις διαβάσουμε αλλού σε μια άλλη έκδοση. Και αυτή η έκδοση είναι το ΚΟΜΙΞ. Και οι δυο ιστορίες ήταν μέσα στις τοπ 10 νέες Ιταλικές που θα θέλαμε να δούμε στην Ελλάδα! Εξεπλάγην ευχάριστα που μπήκαν τόσο πρόσφατα αλλά… Να πούμε ότι πέρα από τους νέους δημιουργούς καλό θα ήταν και αδημοσίευτες ιστορίες (και παλιές δημοσιευμένες δυσεύρετες σε παλιά Μίκυ Μάους) των Καβατσάνο, Ντε Βήτα, Κάρπι κλπ  Γιατί όχι να μην μπει κιόλας ο Γκότφρεντσον και ο Σκάρπα στο ΚΟΜΙΞ;

Ακόμα εξεπλάγην όταν το Μίκυ Μάους τώρα τελευταία επανέφερε τα άρθρα σε καλές ιστορίες έστω και μιας σελίδας! Με έκανε να νιώσω ότι ΚΟΜΙΞ έχασε ακόμα περισσότερο έδαφος. Αλλά σήμερα με την προεπισκόπηση του νέου Μίκυ Μάους #183 με την ιστορία του Κάστυ Η Αυτοκρατορία των Πάγων είδα ότι θα έχουμε στο συγκεκριμένο τεύχος του Μίκυ Μάους ένα εξασέλιδο άρθρο για την μεγάλη αυτή ιστορία!! Πραγματικά χάρηκα για το Μίκυ Μάους αλλά στεναχωρήθηκα πολύ για το ΚΟΜΙΞ. Γιατί; Γιατί το Μίκυ πήγε έτη φωτός μπροστά με αυτήν την κίνηση. Το ΚΟΜΙΞ είχε το δυνατό του σημείο στο ότι ξεχώριζε από τις άλλες εκδόσεις με τα άρθρα του και την πιο ιδιαίτερη δομή του. Τώρα αυτό για άλλη μια φορά δεν ισχύει…

Την περίοδο 2010 – 2013 είχε γίνει ακριβώς το ίδιο με το Μίκυ Μάους και το ΚΟΜΙΞ του Τερζόπουλου. Κοιτάξτε τι είχε το Μίκυ Μάους τον Φλεβάρη του 2013 και τι το ΚΟΜΙΞ…

Που κατάντησε…

Θα ξαναπω όπως έχω πει παλιότερα ότι είναι λυπηρό μια ιστορική έκδοση να έχει καταντήσει έτσι. Ακόμα, και να δεχτούμε τις ανατυπώσεις, η δουλειά που έχει γίνει στο παρελθόν στις περισσότερες φορές δεν συγκρίνεται με την τωρινή. Τότε είχες πολύ πληροφορία για μια ιστορία του Ρόσα που διάβαζες. Είχες και συνέντευξη του δημιουργού. Τώρα όλα ξερά. Δεν με χαροποιεί το γεγονός ότι το αγαπημένο μου περιοδικό έχασε την ταυτότητα του και τα τελευταία 2 χρόνια του έχω δώσει ονόματα όπως Περιοδικό Ανατυπώσεων, Rosa and Friends, Ο Ρόσα και το ΚΟΜΙΞ. Ο Ρόσα είναι από τους αγαπημένους μου δημιουργούς αλλά η Καθημερινή το παράκανε πάρα πολύ με την υπερχρήση των ιστοριών του. Σε σημείο μάλιστα που εδώ και 1 χρόνο σχεδόν μπαίνουν 2 ιστορίες του σε κάθε τεύχος. Ούτε ο Μπαρκς έτσι.

Θα αλλάξει άραγε το στυλ το 2018; Θα αλλάξει μετά την ολοκλήρωση του Βίου και της Πολιτείας; Ο χρόνος θα δείξει. Ελπίζουμε σε κάτι θετικό.

Αποτέλεσμα ψηφοφορίας

Για να μην φαίνεται ότι ξέχασα την ψηφοφορία, την ξαναβάζω παρακάτω και σύμφωνα με τα αποτελέσματα το Ναι (102 ψήφοι) είναι πολύ μπροστά. Οπότε θα γίνουν σιγά ανανεώσεις των παλιών παρουσιάσεων. Όμως αυτό θα γίνει σιγά σιγά διότι απαιτεί χρόνο. Μέσα στα Χριστούγεννα όμως κάτι θα γίνει. 😉

10 Σχόλια

  1. Ωραίο άρθρο αλλά ακόμα και έτσι πιστεύω ότι οι εκδόσεις Disney βρίσκονται σε καλά χέρια και είναι ότι καλύτερο υπάρχει στον περιοδικό τύπο αυτή τη στιγμή.Το Μίκυ Μάους είναι το καλύτερο εικονογραφημένο περιοδικό στα περίπτερα και το Κόμιξ θα βρεί νομίζω το δρόμο του και πάλι.Χατήρι μιάς μερίδας αναγνωστών που δεν ήθελαν Mickey στο Κόμιξ(γιατί ήταν το περιοδικό για τα παπιά)έκαναν…

    • Δεν νομίζω κανείς να έχει πει κακό λόγο το Μίκυ Μάους. Ότι καλύτερο δεν ξέρω γιατί είναι δύσκολο αλλά σε σχέση με τα υπόλοιπα είναι πολύ καλά… Βέβαια, δεν ισχύει το ίδιο για το ΚΟΜΙΞ… Δεν ξέρουν τι να κάνουν πια…

  2. Όπως έχω ξαναπεί, πιστεύω ότι θα επιλέξουν την τρίτη λύση (Μπαρκς + δανέζικες ιστορίες).

    Μια τέταρτη επιλογή είναι να κάνουν κάτι σαν τις αμερικανικές εκδόσεις τής IDW, όπου δημοσιεύουν ένα μείγμα από ιταλικές και βορειοευρωπαϊκές ιστορίες, όχι απαραίτητα πρόσφατες. Το αποτέλεσμα είναι μάλλον μέτριο και σίγουρα δεν θ’ αρέσει όσους δεν αρέσει το Κόμιξ.

    Επειδή αυτόν τον καιρό κάνω ένα πέρασμα όλα τα παλιά Κόμιξ για διορθώσεις και συμπληρώσεις στο I.N.D.U.C.K.S., έχω ενισχύσει την άποψή μου ότι ο χαρακτήρας τού περιοδικού έχει παραμείνει ο ίδιος από την αρχή, με τη διαφορά ότι οι σελίδες είναι περισσότερες απ’ όσες ήταν όταν πρωτοξεκίνησε το περιοδικό, οπότε το βορειοευρωπαΪκό υλικό κάνει πιο αισθητή την παρουσία του.

    Όσο για τα άρθρα, στα πρώτα τεύχη αναδημοσίευαν παλιά αμερικανικά άρθρα, τα οποία ήταν περιορισμένος πόρος. Λογικό είναι, όταν άρχισαν να γράφουν δικά τους, να άλλαξε το ύφος, που μπορεί να εκληφθεί και ως αλλαγή στην ποιότητα. Μεταξύ μας, επειδή έχω την παλιά μαυρόασπρη Carl Barks Library, από την οποία προέρχονταν πολλά από εκείνα τα παλιά άρθρα, τα περισσότερα από αυτά τα βαριόμουνα, και ο μόνος λόγος, που τα διάβασα, ήταν επειδή τα είχα πληρώσει ακριβά! Αν ένα άρθρο έχει κάτι να συμπληρώσει σε μια ιστορία, που θα με κάνει να την κατανοήσω περισσότερο, τότε είναι ευπρόσδεκτο. Αν πρόκειται για μία ανάλυση του στυλ «τι ήθελε να πει ο δημιουργός», όπως ήταν οι αναλύσεις τού Geoffrey Blum, που υποτίθεται ότι έχαιραν μεγάλης εκτιμήσεως, ή για κάποιο αναμάσημα της ιστορίας, στην οποία αναφέρονται, όπως πολλά από τα ιταλικά άρθρα στο Topolino, καλύτερα να αντικαθίστανται από μια σύντομη ιστορία αντιστοίχου αριθμού σελίδων. Το σημερινό άρθρο στο Μίκυ Μάους, που δεν θα το διαβάσω αυτήν την εβδομάδα, λόγω spoilers, μοιάζει για αναμάσημα. Η συνέντευξη του Casty, που κανονικά έπρεπε να βλέπαμε αυτή την εβδομάδα και ελπίζω να διαβάσουμε την επόμενη, όπου ο δημιουργός μιλάει για την ιστορία του, σίγουρα θα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

    • Αφού βρε συ αυτά που βάζει η IDW είναι και μέτριες ιστορίες του Topolino ή να το πω καλύτερα πιο πολύ ιστορίες της ποσότητας που βάζει το Μίκυ Μάους… Εκεί (στην Αμερική) δεν έχουν βάση το Topolino κιόλας…

      Ο χαρακτήρας του περιοδικού δεν έχει μείνει ίδιος από την αρχή. Έχει αλλάξει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Για παράδειγμα στην αρχή ο χαρακτήρας του ήταν να έχει μόνο όλο τον Μπαρκς. Στη συνέχεια όπως έχει πει ο Τερζόπουλος σε συνέντευξη/άρθρο σχεδίαζαν να βάλουν τον Σκάρπα να αντικαταστήσει σταδιακά τον Μπαρκς αφού τον θεωρούσαν τον πιο Μπαρκσικο. Αλλά δεν έγινε έτσι. Όμως είχαμε αλλαγή στον χαρακτήρα του περιοδικού γιατί μπήκαν επίγονοι. Έχουν μπει Αμερικάνικες, Ιταλικές, Βορευρωπαικές, Δανέζικες ιστορίες οπότε αυτό το περιοδικό έχει αλλάξει πολλές φορές τον χαρακτήρα του. (Εάν έχω καταλάβει καλά τι με το τι εννοείς «χαρακτήρα»)

      Όσο για τα άρθρα… Εάν ίσχυε αυτό που υπονοείς ότι είναι περιττά τότε δεν θα έμπαιναν μετά από κάποιο σημείο. Τι έκανε πχ ξεχωριστό το ότι μπήκε ο Μπαρκς στο ΚΟΜΙΞ από την εποχή που έμπαινε στο Μίκυ Μάους; Το ότι στο ΚΟΜΙΞ ήταν σε μεγάλο μέγεθος οι ιστορίες του και ότι έμπαιναν άρθρα για αυτές. Τα άρθρα όταν είναι καλά και όχι αοριστολογίες όπως γίνεται τώρα είναι πολύ ενδιαφέροντα. Εάν δεν ήταν τότε γιατί να μπαίνουν; (όχι πως δεν υπάρχουν περιπτώσεις αλλά μιλάω για πιο γενικά…) Γιατί το ΚΟΜΙΞ να διαφέρει τόσο από τις άλλες εκδόσεις και το Super Μίκυ πχ; Καταλαβαίνω τι είδους άρθρο θεωρείς ευπρόσδεκτο, δεν το προσπερνώ και θα συμφωνήσω ότι τα άρθρα αυτά είναι πιο ενδιαφέροντα αλλά και τα άρθρα που δείχνουν το background μιας ιστορίες ή έχουν απόψεις δημιουργών ή κάποια άλλη ενδιαφέρουσα πληροφορία που εμείς δεν γνωρίζουμε επίσης τα θεωρώ ευπρόσδεκτα. Ένα άρθρο είναι περιττό μόνο όταν έχει αοριστολογίες. Διάβασε πχ ένα άρθρο από κάποιο ΚΟΜΙΞ από το τεύχος 19 και μετά της Β΄ Περιόδου ή από κάποιο ΚΟΜΙΞ του Τερζόπουλου σε τεύχη όπως το 296 πχ.

      Καλά για τις συνεντεύξεις δεν διαφωνώ ότι είναι ότι πιο ενδιαφέρον. Και μακάρι να την δούμε στο επόμενο τεύχος του Μίκυ Μάους. Βέβαια και το ΚΟΜΙΞ είχε κάποτε συνεντεύξεις. Γιατί τις σταματήσαν άραγε;

  3. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΚΟΜΙΞ έχει χάσει τον προσανατολισμό του, όχι μόνο τώρα, αλλά απ’ τα τελευταία 100 τεύχη της εποχής Τερζόπουλου. Ναι, φάνηκε να βρίσκει μια νέα δυναμική στην αρχή της εποχής της Καθημερινής, όμως imo η συγκεκριμένη κατεύθυνση είχε σαφή όρια επειδή δεν υπάρχουν αρκετές αξιόλογες σύγχρονες ιταλικές ιστορίες. Μόλις σου τελειώσει ο Καστύ και οι παρωδίες/ μεταφορές του Μοτούρα, δε θα έχεις τι να βάλεις. Αυτό έγινε σαφές μόλις άρχισαν να μπαίνουν μέτριες ιστορίες σαν τη «Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια» (ΚΟΜΙΞ # 16). Τι μέλλει γενεσθαι, λοιπόν; Δεν ξέρω αλλά ξέρω τι θα ήθελα να γίνει, και αυτό είναι το ΚΟΜΙΞ να γίνει κάτι σαν τα Κλασικά της καλής εποχής, πχ μεταφορά του I Grandi Classici Disney. Σε κάθε πέρίπτωση αξιόλογο υλικό υπάρχει, από πολλές χώρες και περιόδους. Αυτό που λείπει είναι κάποιου είδους ισορροπία, πχ να μην το παρακάνουν με τον Ρόσα, ή τέλος πάντων αν επαναλαμβάνουν μια συγκεκριμένη συνταγή να την εμπλουτίσουν. Το Picsou Magazine το κάνει αυτό σωστά, βάζει Ρόσα, Μπαρκς, Βικάρ, μια παλιά ιταλική, και κάποιες βορειοευρωπαϊκές, οπότε να μια άλλη ιδέα, να γίνει το ΚΟΜΙΞ σαν τη συγκεκριμένη γαλλική έκδοση.

    • Ο Ρόσα έχει υπερχρησιμοποιηθεί οπότε το έχουν ήδη παρακάνει. (έχει 2 ιστορίες σε κάθε τεύχος δηλαδή το μισό τεύχος κάθε φορά) Και έτσι και αλλιώς σύντομα όλες οι μεγάλες του ιστορίες θα τελειώσουν. Θα τελειώσει πάλι δηλαδή όπως στην Α΄ Περίοδο. Καλά ότι το ΚΟΜΙΞ είχε τρομερό πρόβλημα στην τελευταία εκατοντάδα του Τερζόπουλου δεν το αμφισβητεί κανείς… Ναι Η Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια ήταν κάπως μέτρια αλλά πρόβλημα δεν υπήρχε τόσο μεγάλο. Τι εννοώ; Το ΚΟΜΙΞ πρέπει να έχει 12 ιστορίες ως κύριες το χρόνο. Το ρόλο αυτών μπορούν άνετα να τον στηρίξουν καλές Ιταλικές ιστορίες που είναι είτε παρωδίες είτε σειρές όπως ο Φαντομίας είτε ιστορίες του Κάστυ είτε καινούργιες που βγαίνουν κάθε χρόνο. Βέβαια το τέλειο θα ήταν να βάζανε και κλασικούς. Νομίζω αυτό θα ήταν το καλύτερο. Η συνταγή του Picsou με Μπαρκς και Ρόσα δεν μπορεί να δουλέψει εδώ διότι ο πρώος ολοκληρώθηκε πλήρως το 2016 και ο δεύτερο επίσης θα ολοκληρωθεί σιγά σιγά. Κάτι παρόμοιο ίσως δουλέψει. Εγώ περιμένω να δούμε τι θα γίνει μετά τον Βίο. Είμαι πολύ περίεργος.

      • Αν βάζουν τις καλές σύγχρονες ιταλικές στο ΚΟΜΙΞ τότε το ΜΜ θα ξεμείνει με τις μέτριες, και δε νομίζω πως το θέλουν αυτό. Δεν είναι τυχαίο το ότι δημοσίευσαν την «Αυτοκρατορία των Πάγων» σε τρεις συνέχειες, προφανώς περίμεναν αυξημένες πωλήσεις και, όντως, ενώ συνήθως τα περίπτερα μένουν με πολλά αντίτυπα του ΜΜ απούλητα, τα τελευταία τρία τεύχη εξαφανίστηκαν. Imo το ΚΟΜΙΞ έχει τη φήμη περιοδικού που ασχολείται με παλιούς και κλασικούς δημιουργούς και καλό είναι να τη διατηρήσει, τόσοι δημιουργοί υπάρχουν, Γκότφρεντσον, Σκάρπα, Ντε Βίτα, Κάρπι κλπ, για ποιό λόγο να μπει στα χωράφια του ΜΜ;

        • Διότι με αυτή τη λογική κάποιοι Κλασικοί όταν μπήκαν στο ΚΟΜΙΞ ειδικά ο Ρόσα δεν ήταν κλασικοί ήταν νέα άτομα. Οπότε το ΚΟΜΙΞ πρέπει να αναδείξει λοιπόν άτομα σαν τον Κάστυ που σε λίγα χρόνια όπως ο Ρόσα θα είναι κλασικός. Σε πληροφορώ ότι το Μίκυ Μάους τα πάει γενικά μια χαρά από ότι έχω δει τον τελευταίο χρόνο, ενώ αντίθετα βρίσκω πολλά αντίτυπα του ΚΟΜΙΞ κάθε μήνα στα περίπτερα. Ακόμα, μίλησα για τις τοπ των Ιταλικών ιστοριών να μπαίνουν στο ΚΟΜΙΞ. Όχι όλες. Δεν είναι και πάρα πολλές. Εδώ το Μίκυ Μάους χαράμισε σε συνεχόμενα τεύχη πέρσι όλες σχεδόν τις ιστορίες του Φαντομία… Η Αυτοκρατορία των Πάγων μπορούσε να μπει στο ΚΟΜΙΞ σε τεύχη. Αλλά πάμε αλλού τη συζήτηση. Το Μίκυ Μάους ενεργεί με αυτή των λογική των 3 τευχών από εποχή Τερζόπουλου.

  4. E, αυτό είπα παραπάνω, πως οι κορυφαίες σύγχρονες ιταλικές δεν είναι πολλές, και άρα υπάρχουν όρια στο πόσα τεύχη θα βγάλεις έτσι. Για τις ιστορίες του Φαντομία δεν έχω πρόβλημα που μπήκαν στο ΜΜ, δε νομίζω ότι χαραμίστηκαν ή κάτι τέτοιο. ‘Οσοι τις ήθελαν τις πήραν, είναι και με τρεις αράδες οπότε διαβάζονται πιο εύκολα σε μικρό φορμά, δε βλέπω ποιό είναι το πρόβλημα. Λες πως το ΜΜ πουλάει καλά, ε, γι’ αυτό πουλάει, επειδή βάζει καλές ιστορίες ιστορίες και δεν τις σπρώχνει στο ΚΟΜΙΞ. Αν όπως λες το ΚΟΜΙΞ δεν πάει καλά, αυτό έχει να κάνει με τις επανεκδόσεις Ρόσα εις διπλούν που έχουν αποξενώσει το παλιό αναγνωστικό κοινό. Αν αντί για δύο ιστορίες Ρόσα βάζαν μία και προσέθεταν και μία άλλη καλή μεγάλη ιστορία, τότε το περιοδικό θα πέταγε.

    • Μα δεν κατάλαβες όμως.,. Κάθε χρόνο βγαίνουν νέες ιστορίες. Από αυτές πάρε τις 12 καλύτερες και βάλε τες σε 12 τεύχη του ΚΟΜΙΞ και πάλι μένουν και οι πιο παλιές καλές Ιταλικές. Οι ιστορίες του Φαντομία εννοώ ότι χαραμίστηκαν με την έννοια ότι μπήκαν μπα σε συνεχόμενα 9 τεύχη του ΜΜ και τελειώσαν ήδη. Αυτό εννοούσα. Για μένα διαβάζονταν καλύτερα σε μεγάλο φορματ. Δεν προσθέτουν όμως καμία καλή και εκτός από εμάς του ψαγμένους κανένας άλλος δεν θα ήξερε ότι υπάρχει μέσα μια άλλη καλή ιστορία. Αφού στα εξώφυλλα πάλι Ρόσα θα έμπαινε. Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα λοιπόν.

Απάντηση